Son güncelleme: 2026-08-09
Dünyada Ride-Sharing Nasıl Düzenlendi?

Kısa cevap
Tek bir dünya modeli yok. Ülkeler üç ayrı soruyu ayrı ayrı cevapladı: (1) platform bir taşımacılık şirketi mi, yoksa aracı bir yazılım mı? (2) şoför çalışan mı, bağımsız mı? (3) hizmet kim tarafından, hangi belgeyle verilir? Türkiye'de tartışılan asıl konu üçüncüsü.
Avrupa Birliği: "Uber bir ulaşım hizmetidir"
AB tarafındaki dönüm noktası 20 Aralık 2017 tarihli Avrupa Birliği Adalet Divanı kararı (C-434/15, Asociación Profesional Elite Taxi / Uber Systems Spain). Divan, Uber'in sunduğu eşleştirme hizmetini bir "bilgi toplumu hizmeti" değil, ulaşım alanında bir hizmet saydı.
Sonucu kritik: ulaşım hizmeti olduğu için AB'nin hizmetlerin serbest dolaşımı rejimine değil, üye devletlerin düzenleme yetkisine giriyor. Yani her ülke bu faaliyeti izne bağlayabilir, şart koşabilir, hatta yasaklayabilir. "Biz sadece bir uygulamayız, taşımacı değiliz" savunması AB'de bu kararla kapandı.
İkinci kat düzenleme çalışma ilişkisi tarafında geldi: (AB) 2024/2831 sayılı Platform Çalışması Direktifi 1 Aralık 2024'te yürürlüğe girdi. Direktif, platformun yönlendirme ve denetim uyguladığını gösteren olgular varsa çalışan sayılma karinesi getiriyor; aksini ispat yükü platformda. Üye devletlerin iç hukuka aktarma süresi 2 Aralık 2026'da doluyor.
Birleşik Krallık: mahkeme yoluyla "worker" statüsü
Birleşik Krallık'ta düzenleme kanunla değil içtihatla geldi. Yüksek Mahkeme (Supreme Court) 19 Şubat 2021 tarihli Uber BV / Aslam kararında, sürücülerin serbest çalışan değil "worker" olduğuna oybirliğiyle hükmetti.
Pratik sonucu: asgari ücret, yıllık izin ücreti ve dinlenme molası hakları. Mahkeme ayrıca çalışma süresinin yolculuk anıyla değil, sürücünün uygulamaya giriş yapıp iş kabul etmeye hazır olduğu anda başladığını kabul etti — sektörde en çok tartışılan nokta buydu.
ABD: eyalet eyalet, ve sandıkta
ABD'de federal tek bir çerçeve yok; düzenleme eyalet düzeyinde. Kaliforniya örneği en bilineni: 2020 Kasım'ında halk oylamasıyla kabul edilen Proposition 22, uygulama üzerinden çalışan sürücülerin belirli şartlar karşılandığında çalışan değil bağımsız yüklenici sayılmasına izin verdi.
Düzenleme yargıya taşındı ve 25 Temmuz 2024'te Kaliforniya Yüksek Mahkemesi (Castellanos / State) Proposition 22'yi anayasaya uygun buldu. Yani ABD ve AB, aynı soruya bugün zıt cevap veriyor: Kaliforniya bağımsız yüklenici modelini korurken AB çalışan sayılma karinesine geçiyor.
Körfez: baştan lisanslı model
Körfez ülkeleri tartışmayı büyük ölçüde atladı; hizmeti baştan mevcut lisans sistemine soktu. Dubai'de ücretli yolcu taşıyan her sürücünün RTA'dan profesyonel sürücü izni alması gerekiyor; Uber ve Careem sokaktan yolcu alan taksi olarak değil, çağrı üzerine limuzin/e-hail hizmeti olarak çalışıyor.
Suudi Arabistan'da yetki Ulaştırma Genel Kurumu'nda (TGA). Kurum lisanssız yolcu taşımacılığını açıkça yasaklıyor ve yeni kara ulaşımı düzenlemesiyle ihlallere 20.000 riyale kadar idari para cezası öngörüyor.
Türkiye tartışması hangisine benziyor?
Türkiye'deki tartışma bugün ağırlıkla üçüncü soruda: hizmet kim tarafından, hangi belgeyle verilecek? Çalışan/bağımsız yüklenici tartışması (AB ve ABD'yi meşgul eden konu) burada henüz gündemin ön sırasında değil.
Buna karşılık ABD ve AB deneyimi bir şeyi gösteriyor: pazara giriş düzenlendikten sonra sıra çalışma ilişkisine geliyor ve o tartışma daha uzun sürüyor. Türkiye'de bir yönetmelik çıksa bile hikâyenin bittiğini varsaymak gerçekçi olmaz.
Bir uyarı: bu sayfadaki ülke örnekleri Türkiye için emsal değil. Hiçbiri Türk hukukunda doğrudan uygulanmaz; buradaki değeri, aynı sorunun başka yerlerde nasıl çözüldüğünü göstermek.
Kaynaklar
- ABAD C-434/15 kararı — Elite Taxi / Uber Systems Spain (EUR-Lex) — 20 Aralık 2017
- (AB) 2024/2831 Platform Çalışması Direktifi — EUR-Lex özeti — yürürlük 1 Aralık 2024
- UK Supreme Court — Uber BV / Aslam [2021] UKSC 5 — 19 Şubat 2021
- Kaliforniya Yüksek Mahkemesi Proposition 22 kararı — Castellanos / State (analiz) — 25 Temmuz 2024
- Suudi Arabistan Ulaştırma Genel Kurumu (TGA) — mevzuat
- Saudi Press Agency — lisanssız yolcu taşımacılığına 20.000 riyale kadar ceza
Bu sayfa bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye değildir ve kaynak gösterilen belgelerin yerine geçmez. Mevzuat ve yargı süreçleri değişebilir; sayfanın yukarısındaki güncelleme tarihini dikkate alın. Somut bir durum için bir hukukçuya danışın.